Дуруғгу

Кӯдак будам хаёл мекардам ки модарам фаришта

Дурӯғ намега бовараш мекардам иқа вақт

Леки вақтам гузаштак

Ма калон шудам ба синну соли ма давид

И бачаи ту очаҷон нав дурӯғота фаҳмид

Да кӯдакӣ дурӯғ гуфтӣ дар ҳаққи ма

Ак бахшиш очаҷон, дурӯғ навбати ма

Дар дунё чархи фалакай осиёбба навбатай

Да и дунё мебинӣ оча ҳар коре кадай

Ту дурӯғ мегуфтӣ серай, гушна мешиштӣ то дер

Ки кӯдаки гушнайта хушу хурсанд мекад сер

Дурӯғ мегуфтӣ ки ма пул дорам либоса

Сум ҷамъ кадай ту барои ма харидай либос

Да ёдумаст и шабо будӣ бемору бедор

Дурӯғ мегуфтӣ созум ки ма наканумт бедор

Бар ҳар дарде ма дидам, тани ту мада сипар

Ба оча нури чашма, қуввати дил, хуни ҷигар

Ак навбати ма шид дурӯғ гуфтан барот

Умедворам ки мара мебахша Аллоҳи пок

Ба хандаҳои дурӯғум оча ма сатқаи рӯт ма

Оча ма сад фоизум мерасам ма орзуи ма

Ту да роҳи кадом неш зада басай

Яъне гапш ки ҷош созай, аллакай пирай дардай ҳар дақиқаш

Мара ки ай кор рондан шабой да берун мондам

Корум гарени қинай, рӯзи дароз монда

Леки зангута ба ханда ҷавоб метм ки созум

Ма хурсандима нишон метм очаҷон да овозум

Марам дурӯғгӯ мешам оча ки ту набошӣ зиқ

Агар ма ростша бгум кори ман да меша зиқ

Да хонаи хунук ма либоси тунук мешинам гушна

Любой корум қинай осон тоба ба тақдирм бахш ма

Ма калону кӯдакдор бошам лек туда кӯдакум

Барои ҳами хафа наша ай дасти дурӯғакум

Бигзор овора шавам дастом шава тика-пора

Леки қатраи дарде сӯи қафи дасти ту наора

Бигзор хунук боша либоси ма тунук боша

Леки ҳаёти беғам зеби болои ту дора

Бигзор гушна бошам хӯрокум доширак боша

Леки ғизои хуб очаҷон зеби ту дора

Бигзор да кор бошам бефароғу афгор бошам

Леки роҳати дунё оча зеби ту дора

Ту мара хӯрондӣ худат нахӯрда хобондӣ

Напӯшида пӯшондӣ

Кор кардӣ ва хонондӣ

И қадар заҳмат барои чӣ будакай неки ту ҳозир

Роҳати дунё надида ай ҳаёт нарав норозигӣ

Офтоби сӯзон тори сарам соя будӣ

Бигзор сояи сарам хоки таги пот боша ма

Да кӯдакӣ фақат ту гирифтӣ дасти мара

Бигзор ак қуввати асои пирит бошам ма