Ишки мактаби

Душанбе продакшн

Чи ба ошиқ шидум, чи ба ма дарди сар харидум,

Чи ба азоба ба ҷони хдум ба нархи зар харидум.

Чи ба ай дари хонат ма намехом дур монум,

По ма то нафаси пасини ма ховум да камарай.

Раҳе ки бояд мара да ту расона,

Ранги қисмате ки самтам нигоҳ накард.

Ошиқи ма да дили ту, отличницай мактаби 37,

А ма дайду хонум.

Ту зеби Ренҷа мерай, ма савдогари дукон,

Ту хушручай мактаб, ки ҳама мехра ҳаваста.

Ту хоҳи раги ма тайёрай барои ту мура садқа,

Ту даже бехабари ки ма нағзт дидаму ошиқтум.

Ма чхе бугум вақте медонум ки нолойиқтум,

Ма бугум даже барои гуш каданша наметат хуш.

Охи туда ошиқай ай шефи мактаб то лохш,

Солҳо давидан ай даҳанм набромад ки ошиқтум.

Ма монанди девор бдум ки рашки ту мехрошидш,

Занги охир, ҳама мехоҳа у боша да барш.

Формаи СССР, ҳусни нотакрору причёскаи сарш,

Ба ноз қадам мониш, мефора ё қатит боша ё фақат нигоҳ куниш.

Мактаб тамом, ҳама донишгоҳҳо донишҷӯ шида рафт,

Ишқма дар дарун куштум, да у нагуфта ягон ҳарф.

У куҷою ма куҷо, дохил шид, у хондана давом дод,

А мара очаи куҷо хостгори мера, ура да ма наметан.

Марам ай пайи хондан, донишҷӯе ки каҷрафтор,

Бесавод набдум неки хориҷм кадан чанд бор.

Ба диди дидани ту мара шавқи хонданм парид,

Барои ки да бари ту бдан наметонум.

Ба тане ки ту расад кас гап мета, ту расад кас ғам мета,

Ҷавоби тра ботаник не, бад хулиган мета.

Ма тра ҳатто даста нақапидам, ҳаёта надидам,

Дар қучоқум буди чанд бор, фақат хаёлда.

Солҳо гузашт, хабар расид, гуфтан ту шу кадай,

Гуфтан ки ранги худут духтари хушру кадай.

Ба ма бачадор шидам, хостум ки як алоқа қатиш шав,

Ту очаи Ясминаш, ма отаи Аҳмад шав.

Баъди соли нагзашта, хабар расид ҷудо шидай,

Ба ма дигар нақапидум, тана гуфтум куҷо шидай.

Ма партофтум донишгоҳа, ҳаёта рэп кадум,

Тра қати ишқум, э рӯ да ҳаёт делит кадум.

Ишқ гуфтум, дард гуфтум, азобу ғам гуфтум,

Ай ҳаёти мардум ҳам ай ҳаёти худум гуфтум.

А ту духтари ҷудошида, духтари хона шидай,

Ранги гул пажмурда шида, зиндагит вайрона шидай.

Ғам дида духтараке ханда зебандат кадай,

Ба оби дида мухлиси ҷон шидай ту паҳ.

Ҳаёта бин тасодуфе ки мемурд барои ту имруз,

Билетша гирифтай ки бирай консертша ту бхона ту гуш куни.

Бо ай пушт гиря куни, вай хоҳи оғуш куни,

Неки даже надони ки и барот мемурд я вақт.

Неки барои гуфтани ошиқтум и дух накад,

И фақат нигоҳт мекад, ту намекадиш писанд.

И ҳамуяй ки орзу дошт ақалан қапат даста,

Ту пеши ишо омади, салом алек кадишон.

Ваалейкум фалони хушручай мактаби хдмон,

Ба ҳайрат савол: шуморам мактаби 37 хондед ҳо?

Форат шом бугу форат шав бо занг мезани диге.